مرا ببخش نگشتم چنان كه می خواهی
به پات جان نسپردم ز فرط خودخواهی
هميشه عهد شكستن ز سمت من بوده
مرا ببخش كه سوگند خورده ام گاهی
تمام عمر فقط ادعا، كه يار توام
ولی دريغ چه گويم، خودت كه آگاهی
عزيز كشور جانی و يوسف دنيا
ولی دريغ كه ماه نشسته در چاهی
و باز پرسش آخر، جواب معلوم ست
"عزيز فاطمه آيا بود سويت راهی؟"
علی لواسانی
نوشته شده توسط sarbazegomnamemahdi در جمعه 02 اسفند 1392