امشب که شب شام غریبان حسین است / با فاطمه هم ناله یتیمان حسین است

از خیمه رود سوی شما شعله آتش / سوزان دل طفلان پریشان حسین است

یا رب به سر سید سجاد چه آمد / در خیمه سرا آن گل بوستان حسین است

گلها شده پرپر زدم نیزه و خنجر / بر روی زمین پیکر عریان حسین است

در آن صحرا چه کند زینب کبری / بی یار و معین خواهر گریان حسین است

ای کرببلا اهل حرم را تو خبر کن / زهرا ز جنان آمده میهمان حسین است

عزاداران و سینه زنان بزرگوار، شب شام غریبان حسین است، 

امشب امام زمان عزادار است برای مصائب عمه اش گریه می کند ، 

برای دست های بریده عمو جانش عباس گریه می کند .

آقا سرت سلامت ، 
آی دلهای کربلایی امشب با زینب و امام سجاد برای غریبی حسین گریه کنید . 

قربان دل شکسته زینب ، پرستار بچه های حسین ، بچه ها را آرام می کند 

یکی سراغ بابا را از عمه می گیرد (عمه جان بابا ) یکی سراغ عمو را از عمه می گیرد ، 

عمه جان عمو جانمان عباس چه شد ؟ یکی سراغ علی اکبر می گیرد ، 

یکی سراغ قاسم را می گیرد ، خانم رباب هی صدا می زند : علی اصغرم کجایی ، 

قربان لبهای تشنه ات برم علی جان ، قربان قنداقه پر خونت برم پسرم ، 

من از شما عزاداران سئوال می کنم مگر رسم نیست داغدیده را تسلیت بگویند ؟

اما کربلا عوض تسلیت زینب را تازیانه زدند ، سکینه را تازیانه زدند ، خیمه ها را غارت کردند 

گوشواره از گوش بچه ها بیرون آوردند . بچه ها به بیابان ها فرار کردند 

امشب ذکر این است :

الهی خواهرت زینب بمیرد / نماند بعد تو ماتم بگیرد

اگر کشتند چرا آبت ندادند / ترا ز آن درّ نایابت ندادند 

منبع: کتاب گلچین احمدی