حضرت آدم (ع) به خدا عرض کرد : خداوندا ، شیطان را به من مسلط ساختی؟

 و مثل جریان خون در رگها ( که در من جریان دارد ) ، او را هم قادر کردی که به بدن من داخل شود.

خداوند فرمود : ای آدم ، در قبال این کار این امتیاز را به تو و فرزندانت دادم

 که هرکس فکر عمل بد کند به حساب او نوشته نشود 

 ولی اگر آن عمل بد را انجام داد فقط یک جرم  حساب شود

 ( یک گناه به حسابش نوشته میشود )

لکن اگر کسی نیت به انجام عمل خوب کرد

 ولی انجام نداد ، یک ثواب برای آن نیت نوشته و اگر آن نیت خوب را عمل کرد  

 ده ثواب به وی داده میشود.

 آدم عرض کرد : خداوندا ، این عنایت را درباره من و فرزندانم زیادتر کن.

خداوند فرمود : اگر کسی از فرزندانت گناهی را مرتکب شد و بعد از آن توبه کرد  

 من آن گناه را می بخشم.

باز هم آدم گفت : خداوندا ، بیشتر از این عنایت فرما ،

خداوند فرمود : من مهلت توبه را تا دم مرگ به آنها دادم.

آدم عرض کرد : خداوندا ، لطفت بسیار است و کافی میباشد.