حضرت آدم (ع) به خدا عرض کرد : خداوندا ، شیطان را به من مسلط ساختی؟
و مثل جریان خون در رگها ( که در من جریان دارد ) ، او را هم قادر کردی که به بدن من داخل شود.
خداوند فرمود : ای آدم ، در قبال این کار این امتیاز را به تو و فرزندانت دادم
که هرکس فکر عمل بد کند به حساب او نوشته نشود
ولی اگر آن عمل بد را انجام داد فقط یک جرم حساب شود
( یک گناه به حسابش نوشته میشود )
لکن اگر کسی نیت به انجام عمل خوب کرد
ولی انجام نداد ، یک ثواب برای آن نیت نوشته و اگر آن نیت خوب را عمل کرد
ده ثواب به وی داده میشود.
آدم عرض کرد : خداوندا ، این عنایت را درباره من و فرزندانم زیادتر کن.
خداوند فرمود : اگر کسی از فرزندانت گناهی را مرتکب شد و بعد از آن توبه کرد
من آن گناه را می بخشم.
باز هم آدم گفت : خداوندا ، بیشتر از این عنایت فرما ،
خداوند فرمود : من مهلت توبه را تا دم مرگ به آنها دادم.
آدم عرض کرد : خداوندا ، لطفت بسیار است و کافی میباشد.
و اوست كسى كه از بندگانش توبه می پذیرد