كى رفته‏اى ز دل، كه تمنا كنم تو را؟!           

كى بوده‏اى نهفته، كه پیدا كنم تو را ؟!

غیبت نكرده‏اى، كه شوم طالب حضور            

  پنهان نگشته‏اى، كه هویدا كنم تو را

با صدهزار جلوه برون آمدى، که من                 

 با صدهزار دیده  تماشا كنم تو را

بالاى خود در آینه چشم من   ببین               

       تا با خبر ز عالم  بالا كنم  تو  را

مستانه كاش! در حرم و دیر بگذرى             

      تا قبله‏گاه مؤمن و ترسا كنم تو را

گر افتد آن دو زلف چلیپا به چنگ من        

        چندین هزار سلسله در پا كنم تو را!

طوبى و سدره، گره قیامت به من دهند         

     یك جا فداى قامت رعنا كنم  تو   را

زیبا شود به كارگر عشق، كار من          

        هر گه نظر به صورت زیبا كنم تو را